مینای من

                                            

پرواز در هوای خيال تو ديدنی ست

 

حرفی بزن که موج صدايت شنيدنی ست

 

شعر زلال جوشش احساس های من

 

از موج دلنشين کلام تو چيدنی ست

 

يک قطره عشق کنج دلم را گرفته است

 

اين قطره هم به شوق نگاهت چکيدنی ست

 

خم شد- شکست پشت دل نازکم  ولی

 

بار غمت ـ عزيز تر از جان ـ کشيدنی ست

 

من در فضای خلوت تو خيمه می زنم

 

طعم صدای خلوت پاکت چشيدنی ست

 

تا اوج ، راهی ام  به تماشای من بيا

 

با بالهای عشق تو پرواز ديدنی ست

 

 

 

می روم خسته و افسرده و زار

     سوی منزلگه ویرانه ی خویش

 

به خدا می برم از شهر شما

     دل شوریده و دیوانه ی خویش

 

 می برم تا که در آن نقطه ی دور

     شستشویش دهم از رنگ گناه

 

 شستشویش دهم از لکه ی عشق

     زین همه خواهش بیجا و تباه

 

می برم تا ز تو دورش سازم

     ز تو ای جلوه ی امید محال

 

 می برم زنده بگورش سازم

     تا از این پس نکند یاد وصال

 

من را به غیر عشق به نامی صدا نکن

 

غم را دوباره وارد این ماجرا نکن

 

بیهوده پشت پا به غزلهای من نزن

 

با خاطرات خوب من اینگونه تا نکن

 

موهات را ببند دلم را تکان نده

 

در من دوباره فتنه و بلوا به پا نکن

 

من در کنار توست اگر چشم وا کنی

 

خود را اسیر پیچ و خم جاده ها نکن

 

بگذار شهر سرخوش زیبائیت شود

 

تنها به وصف آینه ها اکتفا نکن

 

امشب برای ماندنمان استخاره کن

 

اما به آیه های بدش اعتنا نکن....

 

 

 

 

نوشته شده توسط در دوشنبه چهارم شهریور 1387 ساعت 14:3 موضوع | لینک ثابت

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط در دوشنبه چهارم شهریور 1387 ساعت 14:2 موضوع | لینک ثابت

 

آغاز راه دوست داشتن است

گر چه پايان راه نا پيداست

من به پايان ديگر نيانديشم

که همين دوست داشتن زيباست

 

اگر دنیای ما دنیای سنگ است    بدان سنگینی سنگ هم قشنگ است

 

 

 

اگر دنیای ما دنیای درد است    بدان عاشق شدن از بحررنج است

 

 

 

اگر عاشق شدن پس یک گناه است    دل عاشق شکستن صد گناه است

 

 

 

شکستم بی صدا یک بار دیگر     خطا کردم من یک بار دیگر

 

 

 

دو چشم تو مرا از ره به در کرد     شکستم توبه را یک بار دیگر

 

 

 

 

 

سلام

 

خيلي سخته يه نفر رو با تموم وجود

 

 

دوست داشته باشي

 

 

اونوقت طرف بگه بقيه هم از اين حرفها زياد زدن

 

 

حرفات تكراريه

 

 

خدائيش خيلي سخته

 

 

واي خداي من

 

 

صبر بده

 

 

 

 

نوشته شده توسط در دوشنبه چهارم شهریور 1387 ساعت 14:2 موضوع | لینک ثابت

 

 

 

 

مینا گل من

 

من را به غیر عشق به نامی صدا نکن

 

غم را دوباره وارد این ماجرا نکن

 

بیهوده پشت پا به غزلهای من نزن

 

با خاطرات خوب من اینگونه تا نکن

 

موهات را ببند دلم را تکان نده

 

در من دوباره فتنه و بلوا به پا نکن

 

من در کنار توست اگر چشم وا کنی

 

خود را اسیر پیچ و خم جاده ها نکن

 

بگذار شهر سرخوش زیبائیت شود

 

تنها به وصف آینه ها اکتفا نکن

 

امشب برای ماندنمان استخاره کن

 

اما به آیه های بدش اعتنا نکن....

 

 

 

در من ترانه های قشنگی نشسته اند

 

انگار از نشستن  ِ بیهوده  خسته اند

 

انگا ر سالهای  زیادی ست  بی جهت

 

امید  خود  به این دل ِ دیوانه  بسته اند

 

ازشور و مستی  ِ پدران ِ  گذ شته مان

 

حالا به من رسیده و در من نشسته اند ...

 

من باز گیج می شوم از موج واژه ها

 

این بغضهای تازه که در من شکسته اند

 

من گیج گیج گیج ،  تورا  شعر می پرم

 

اما تمام پنــــجره ها ی تــو بستـــه اند 

 

 

 وقتي سكوت ِ دهكده  فرياد مي شود

تاريخ  ، از انحصار ِ تو آزاد مي شود

 

 

تاريخ  ، يك كتاب ِ قديمي ست كه در آن

از زخم هاي كهنه ي من ياد مي شود

 

 

از من گرفت دخترِ ِخان هرچه داشتم

تا كي به اهل  ِ دهكده بيداد مي شود؟

 

 

خاتون! به رودخانه ي قصرت سري بزن

موسي  ، دل  ِ من  است كه نوزاد مي شود

 

 

با اين غزل  ، به مـُلك  ِ سليمان رسيده ام

اين مرد ِ خسته  ، همسفر ِ باد مي شود

 

 

اي ابروان  ِوحشــي  ِتو لشكر ِ مغول!‏

پس كي دل  ِ خراب ِ من  ، آباد مي شود؟

 

 

در تو هزار مزرعه  ،  خشخاش ِ  تازه است

آدم به چشـــــــــــــم هاي تو معتاد مي شود

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط در دوشنبه چهارم شهریور 1387 ساعت 14:1 موضوع | لینک ثابت